Księży Młyn (ok. ulic Przędzalnianej i Milionowej).
Nazwa "Księży Młyn" wywodzi się od położonej nad jasieniem posiadłości (terenu przeznaczonego pod zabudowę przemysłową i znajdującego się tam młyna), która jeszcze na początku XIX w. była własnością proboszcza łódzkiej parafii, a od 1825r. włączone zostało do nowej osady lniano-bawełnianej zwanej Łódką. Od 1870r. tereny te stały się własnością Karola Wilhelma Scheiblera, który po okresie "kryzysu bawełnianego", był największym łódzkim przemysłowcem i wykorzystał kupiony obszar do rozbudowy przedsiębiorstwa, zwanego Centralą. W latach 70. XIXw. na terenie "Księżego Młyna" powstał zespół urbanistyczno-architektoniczny, składający się z: fabryki, osiedla robotniczego i rezydencji fabrykanckiej, do którego później dołączono kolejne elementy: budynek straży pożarnej, szkołę, sklepy i szpital. W 1878r. opodal zakładów Scheiblera powstało osiedle składające się z 18 dwukondygnacyjnych domów murowanych z cegły, zaprojektowanych na planie prostokąta. Łączna powierzchnia tych terenów wynosiła ponad 500 ha, co stanowiło ok. 1/7 ówczesnego terytorium Łodzi. Całość założenia została połączona prywatną siecią kolejową. W ten sposób "Księży Młyn", zwany też z niemiecka Pfaffendorf, stał się enklawą niezależną od miasta. Ze względu na swój unikatowy charakter i zachowanie w niemal niezmienionym stanie większości budynków komplaksu, "Księży Młyn" stanowi obecnie najcenniejszy zespół zabytków postindustrialnych w Europie.
Nieopodal "Księżego Młyna" znajduje się najstarszy park miasta i jeden z najstarszych w Polsce - Park Źródliska, wpisany do rejestru zabytków. Nazwa pochodzi od występujących tu niegdyś obficie źródeł. Został uznany za pomnik przyrody. Znajduje się tutaj Palmiarnia, w której mieści się obecnie kolekcja licząca około 4,5 tysiąca okazów należących do ponad tysiąca gatunków i odmian roślin. Zgromadzono rośliny z 65 rodzin botanicznych, z których najliczniej są reprezentowane: kaktusowate, gruboszowate, wilczomleczykowate, obrazkowate, begoniowate, pieprzowate, marantowate, storczykowate i paprotniki. Do najcenniejszych okazów należą palmy - niektóre 120-letnie, wysokości około 18m. Możemy tu m.in. zobaczyć jak naprawdę wygląda krzew herbaty, cynamonowca czy kawy. Przyjrzeć się z bliska bawełnie i eukaliptusowi, odpocząć w cieniu bananowców. Kolekcje rozlokowano w trzech szklanych pawilonach: pierwszy z roślinnością strefy tropikalnej, drugi z roślinami sródziemnomorskimi, a trzeci pawilon z roślinami pustyń i sawann.